Ασχολούμαι καιρό με την αναζήτηση προμηθευτών ΦΒ στην Ελλάδα. Ειδικά την τελευταία περίοδο η ενασχόληση μου είναι κάτι παραπάνω από κύρια εργασία μια και αφιερώνω πολύ χρόνο.
Έχω καταλάβει ότι τελικά οι Έλληνες προμηθευτές και εγκαταστάτες είναι μάλλον ελληναράδες και προτιμούν την αρπαχτή από την σοβαρή δουλειά. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά την άρνηση τους να υπογράψουν συμβάσεις (εκτός και αν είναι της πλάκας, 3-4 σελίδων), την παιδαριώδη επιχειρηματολογία υπέρ των γενικοτήτων και κατά των ολοκληρωμένων σχεδίων, της παντελούς έλλειψης στοιχειώδους επιχειρηματικής ευσυνειδησίας, των απίθανα υψηλών αμοιβών και καπέλων (έως και 40% στον βασικό εξοπλισμό) και πολλά άλλα.
Έχοντας ασχοληθεί επαγγελματικά με την αναζήτηση προμηθευτών (sourcing κατά το αμερικανικό) συνάντησα ακόμη και πολύ μικρές κινεζικές εταιρείες οι οποίες δίνουν σοβαρές εγγυήσεις των προϊόντων τους, πολλές φορές με τριτεγγυητή κάποια μεγάλη τράπεζα ή αντασφαλιστή. Στον αντίποδα αυτών βρίσκονται οι γνωστοί σε όλους μας ελληναράδες, οι οποίοι προσφέρουν προϊόντα as-is χωρίς καμία απολύτως εγγύηση. Πολλοί μου θύμισαν την παλιά διαφήμιση με τον ηλεκτρολόγο να λέει: "Εγγύηση; Ο λόγος μου!" (ώπα ρε μεγάλε, λες και είσαι λονδρέζος...)
Απορώ βέβαια, πόσοι απο αυτούς έχουν διαβάσει τον αστικό κώδικα, πόσοι τον έχουν καταλάβει και πόσοι γνωρίζουν περί ενοχικού δικαίου...
Μείνετε συντονισμένοι, και όσοι θέλετε πληροφορίες, το Mail μου είναι πάντα στην διάθεση σας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου